خیلی عجیب است این حسی که احساس کنی تلاش هایت دارد به جایی می رسد و بعد بترسی از نرسیدن و عقب رفتن و از دست دادن هر انچه تا کنون با چنگ و دندان به آن دست یافته ای. قرار است سرنوشت مرا کجا ببرد کجا نگ

امروز روز عجیبیه...

من امروز یک قدم

یک قدم کوچیک و ناقابل به رویام نزدیک شدم

پذیرش گرفتم

و منتظر جواب بورسیه م...

خیلی سورئاله

خوبم

ترسیدم

نمیدونم خدا

نمیدونم کجام

اینو اینجا نوشتم تا بمونه و ثبت بشه 12 اکتبر 2020 من تونست موفق بشه

دری که بسته شد

دری که باز شد

و امیدی که محکم به سینه ام خورد

من دارم توی رویام غرق میشم

چی شده؟

خدایان منو می بینن شاید؟

چی شده؟

نیویورک من چقدر عجیب و ناباورانه نزدیکی :)

امروز را باید بخاطر همه ی سختی ها

همه ی شکست ها

همهی عقب ننشستن ها

رقصید

جشن گرفت

و خندید و غصه ی هیچ چیزی را نخورد

چرا که من نزدیکم خیلی خیلی خیلی نزدیک

من من عجب سفری داشتی، چ راه طولانی و سخت و خسته کننده ای 27 سال طول کشید و حالا تو برای اولین بار به چیزی که همیشه آرزویش را داشتی رسیدی :)

بخند امروز روز توست :)